لجاجت و لج بازی در فرهنگ ایرانی از رذائل بوده است که از صدقه سر دولت کریمه مهرورز نهم و ادامه آن در عین الدوله پس از نهم، جزء فضایل قلمداد میشود.
من نمی دانم چرا هر کسی با ا.ن حال میکنه، سر همه چی لج میکنه.
از آن شخصی که حالا به هر دلیلی به او رای داده و فکر میکند تا پایان عمر باید از این رای دادن دفاع کند و سر مسایل دیگری از جمله قتل و غارت و تجاوز که اصلا ربطی به رای او ندارد کل کل می کند، با اینکه تا قبل از این، کمترین عنایتش به کل نظام و همین ا.ن. فحش خواهر مادر بود بخاطر ترافیک و صف نان و حالا شده است کاسه داغ تر از آش.
در رده های بالاتر هم همینطور است، سایت های حامیش از 10 تا خبر، 9 تایش تکذیب تکدیبیه های افاضات عالمانه جاعلین مدرک تحصیلی واحد ریاست جمهوری است که رشدشان هم اخیرا از تکثیر سلولی ویروس آنفلونزای خوکی فزونی یافته است.
وکیل الدوله هایش هم در مسابقه لج بازیند با مردم. هر وزیری که گاف هایش بیش ، رایش بیشتر.
وزرایش هم که دیگر نوبرند پرونده تقلب علمیشان را با تغییر قوانین مقاله نویسی جهانی بدل می زنند و فساد های مالیشان را با بریز و بپاش بیشتر.
خود شاخ شمشادش هم که دیگر نگو و نپرس. مشایی را به دلیل مخالفت عمومی سه پست می دهد و رحیمی را به خاطر رسوایی علمی مالی ارتقا. مخالفت ها را موافقت تعبیر می کند و شهدای مخالفین را کسته شدگان در راه محمود چاخان. پدر روح الامینی را دوست خود میداند و مجیز گویی های رجبی را فراموش و شوهر همیشه در صحنه اش را مخدوش.
کس دیگری هم هست که لج میکند واویلا.
به او میگویند در انتخابات تقلب شده- میگوید نه نشده یعنی چه؟- میگویند چرا شده بیش از یازده میلیون رای تقلب شده .- میگوید نه نشده – میگویند چرا می گویی نشده؟ – میگوید چون اختلاف یازده میلیون است نشده. – میگویند چون یازده میلیون اختلاف است و تعداد معترضین بیش از این حرفاست شده. – میگوید نه چون یازده ….
