چرک نوشت های یک ایرانی مسلمان که هنگ کرده است

اقتدارگرایان که از پرتاب لنگه کفش به صفار هرندی از آنجا مانده و از اینجا رانده بدجوری برافروخته شده بودند که البته از خصوصیات این قوم عصبانیت همیشگیست. بیش از یک هفته نتوانستند آن را دوام بیاورند و به سرعت با عملیاتی از پیش تعیین شده آن را پاسخ گفتند. شاهد از پیش تعیین شده بودن هم عکسی است که از لحظه این برخورد در سایت فالس نیوز به عنوان سرتیپ دوم سلسله خبرگزاری ک.ف.ا.ر.(کیهان،فارس،ایرنا و رجا) منتشر شده است که اگر بگویند شکار لحظه ها بوده هم مانند سایر خبر هایشان باور خواهیم کرد. آری
نگارنده ضمن محکومیت هر دو حرکت (سه حرکت) و هر حرکتی که با چاشنی خشونت باشد یاد آوری می کنم که ریشه یابی این مساله باز می گردد به آن روزی که در نماز جمعه مسابقه پرتاب لنگه کفش به بوش برگزار گردید و از نفرات اول تا دهم هم به طرز شایانی تقدیر گردید. نکته ناراحت کننده اش اینست که خودشان با تایید برخی حرکتها موجب از بین رفتن قبحش می شوند و سپس که مصداق از ماست که بر ماست جلوه گر می شود به فکر انتقام می افتند از کسانی که بیشتر روی نروشان راه می روند. البته شایان ذکر است که بوش و صفار به دلیل کاماندو بودنشان رفلکس های بهتری از شیخ کبیر ما داشته اند که عمری را به حق طلبی و واگویی حقیقت گذرانده است. و مردمی که در آن مکان بودند را هم دیدیم که حمایتشان در خور تمجید بود.

وقتی چهره خندانش را در هنگام سوار شدن به اتومبیل دیدم ، قند تو دلم آب شد و کلی ذوق مرگ شدم چرا که آن لبخند، سوزش بیشتری را در برخی اندام اقتدارگرایان به راه انداخت و از چیدن میز و صندلی در محل سوزش جهت جشن عروسی جلوگیری کرد.

اما از هرچه بگذریم سخن دوست خوشتر است. چه ربطی داشت ؟ نمی دانم ولی مطمئنم یه ربطی به 13 آبان خواهد داشت و جواب این وحشی گری را در آنروز در سکوتی اقتدار شکن خواهیم دید.